Doprawdy?
Kiedy z naszych ust pada słowo "doprawdy?", towarzyszą temu zazwyczaj uniesienie brwi w geście udawanego zdziwienia oraz ironiczny uśmiech delikatnie wypływający na twarz. Takie bowiem powiedzonko jest jakby pytanie, ale ma na celu przede wszystkim zbicie naszego rozmówcy z jego toku rozumowania. To, co on do nas mówi nie podoba nam się bowiem z nam tylko wiadomych powodów. Uważamy, że człowiek ten nie mówi prawdy tudzież nie do końca zgadzamy się z tym, co mówi. Jego słowa traktujemy nieco z przymrużeniem oka i zapytując "doprawdy?" ironizujemy sobie z niego. Dla przykładu jedna koleżanka powiedziała swojej koleżance, iż jej zdaniem nowy zakup w postaci bluzeczki nie jest zbyt udanym zakupem. Tamta zaś uznała, że koleżanką kieruje zwykła zazdrość, ponieważ jej na taką bluzkę nie stać, a poza tym nie zmieściłaby się w ten akurat rozmiar. Popatrzyła zatem na koleżankę pobłażliwie i wydusiła z siebie "doprawdy?". Na tym właśnie dyskusja na temat nowej bluzki została definitywnie zakończona.